Cihangir’de Bir Akşam: “Öyleyse” ve Kapıların Ardındaki Hikâyeler

Bir semti tanımak, tapu kayıtlarını okumakla değil, akşamüstü ışığının hangi cumbada kırıldığını bilmekle başlar. Cihangir’i metrekareyle ölçenler hep yarım kalır; çünkü buranın değeri, çizilen planlarda değil, o planların içinde sessizce akan ömürlerde durur.

Burası bir mahalleden çok, üst üste yazılmış binlerce hikâyenin birbirine yaslandığı, hâlâ yazılmakta olan bir kitaba benzer. Geçtiğimiz akşam, Cihangir’in sevilen kitap kafelerinden BookBar Cihangir‘de oturduğum masada, bu kitabın bir sayfasının daha önümde çevrildiğini hissettim.

Kahveyle Kâğıdın Aynı Havayı Soluduğu Yer

O akşam bir araya gelme vesilemiz, Burak Altınay‘ın “Öyleyse” adlı öykü kitabıydı. Buluşmaya, Cihangir Komşu Ağı’nın yöneticisi Oylun Devrim ev sahipliği yapıyordu. Raflara dizili kitaplarla demlenen kahvenin aynı havayı soluduğu o küçük mekânda, masaların etrafı yabancılardan oluşmuyordu: kimi alt kat komşusu, kimi köşedeki kahvecinin müdavimi, kimi yıllardır aynı eşikten geçip selamlaşan tanıdık bir yüz.

Cihangir’i başka semtlerden ayıran şey tam da bu kıvam. Burada bir etkinlik, çoğu zaman etkinlik olmaktan çıkıp bir komşuluk akşamına dönüşür. Oylun Devrim’in yürüttüğü Cihangir Komşu Ağı gibi oluşumlar, büyük şehrin insanı tek tek soğutan temposuna karşı, “buraya aitim” cümlesini herkese yeniden kurdurur.

Her Kapının Ardında Bir Öykü

Altınay’ın öyküleri okunurken, sayfalardaki insan halleriyle şu apartmanların duvarları arasındaki mesafenin ne kadar ince olduğunu düşündüm. Cihangir’de her kapının ardında bir öykü saklıdır: bir veda, taze bir başlangıç, balkonda yıllanmış bir dostluk, taşınma kutularının arasına sıkışmış bir kararsızlık.

Edebiyatla mekânın bu kadar zahmetsiz, bu kadar kendiliğinden buluştuğu pek az yer vardır. Cihangir, anlatılmayı bekleyen değil, kendini zaten anlatan bir yerdir.

Bir Bölge Uzmanının Gördüğü

Yıllardır bu sokaklarda danışmanlık yaparken öğrendiğim bir şey var: Cihangir’de satılık bir daire arayan ya da kiralık bir ev bakan kişi, yalnızca metrekare satın almaz. O kişi aslında bu komşuluk ağına, bu kültürel paylaşıma, BookBar Cihangir gibi mekânların sunduğu yaşam tarzına dahil olmayı seçer.

Beyoğlu ve özelinde Cihangir, İstanbul’un en çok aranan bölgelerinden olmaya devam ediyor. Ama buranın değerini yalnızca konumla ya da fiyat tablolarıyla okumak eksik kalır. Bir dairenin gerçek karşılığı; hangi sokakta durduğu, hangi komşuluğun içine açıldığı, hangi hikâyenin parçası olduğudur. Bölge uzmanının işi de tam burada başlar: doğru daireyi değil, doğru hayatı eşleştirmek.

Mülk Değil, Yuva

O akşam BookBar Cihangir‘in kapısından çıkarken mesleğime dair şunu yeniden düşündüm: Çoğu zaman “mülk satıyoruz” deriz. Oysa Cihangir gibi yerlerde yaptığımız iş bundan fazlasıdır — bir eve değil, bir aidiyete kapı aralarız.

Çünkü bu semtte bir adres satın almazsınız; sürüp giden bir cümlenin ortasına yerleşirsiniz. Öyleyse, geriye tek bir soru kalır: Sizin hikâyeniz bu sokakların neresinde başlayacak?

Ömer Faruk Ordulu — Beyoğlu / Cihangir Emlak ve Gayrimenkul Danışmanı